Keep it up

… “Dit is een patiënt die zelf gestart is met een dieet. Hij wil het liefst geen medicatie en heeft er veel voor over om zijn bloedglucose- en cholesterolwaarden naar beneden te brengen.” Ik zie een man van middelbare leeftijd, verzorgd, geen overmatig overgewicht, geen stereotiep beeld van een hart- en vaat patiënt. Hij is heel gemotiveerd, en weet meer van de suikers die er in de verschillende fruitsoorten zitten dan ikzelf. Hij eet daarom ook bewust geen mango’s.

Ik heb respect dat hij dit volhoudt, en blijkbaar heeft het ook effect: Zijn bloedwaarden blijken dit bezoek allemaal mooi gedaald. Deze periode van 3 maanden hebben al een duidelijk effect op zijn gezondheid. Ik zie de lach op het gezicht van de man verschijnen wanneer hij deze uitslag hoort en ziet. Het idee dat hij hier met zijn dieet invloed op heeft gehad doet hem goed. Natuurlijk zijn dit de patiënten die hier ook toe te bewegen zijn, veel patiënten komen niet eens op het spreekuur. Maar toch blijkt het aantal CVRM-patiënten de afgelopen tijd te zijn toegenomen: Ergens aandacht aan geven werkt. Alle patiënten die ik zie zijn gemotiveerd, en met een groot verlangen voor snelle verbetering en verandering van de situatie; ze zouden de klok er het liefst al iets op vooruit zetten.

… Het tegenovergestelde van het niet inzetten van medicatie is net zo interessant; de continue besluitvorming over doorgaan met behandeling, en de langetermijneffecten zijn voor zowel de arts/verpleegkundige als patiënt blijvend onderwerp van discussie.

Ik zie een patiënt zitten in de wachtkamer. Een patiënt die al verschillende kuren heeft gehad, en voor wie doorgaan op dit moment nog de default is. Ze vertelt me dat ze nog niet weet wanneer ze zou willen stoppen; ze heeft er wel criteria voor, maar realiseert zich ook dat ze die t.z.t. mogelijk zal bijstellen. Zij weet heel goed dat haar brein zich weer aan een nieuwe situatie zal aanpassen. Het is een kunst om als patiënt en zorgverlener samen die balans te vinden in wanneer het wel of niet goed is om te stoppen met verdere behandeling. Vooral wanneer je in een lang behandeltraject zit, zoals vaak het geval is bij kanker. Dat maakt o.a. dat er nu ook steeds meer onderzoek gedaan wordt naar de lange termijn effecten (van medicatie) bij de behandeling van kanker. Patiënten leven steeds langer met hun ziekte, en daarmee wordt het risico op lange termijn effecten ook steeds groter. Ook voor het hart!

Screening, monitoring en risicomanagement; we weten steeds meer en kunnen daardoor ook steeds meer. Hoe mooi is het wanneer deze disciplines in de toekomst steeds meer met de (reguliere) geneeskunde verenigd zullen worden. Vooral wanneer ziektes door nieuwe ontwikkelingen chronische vormen gaan aannemen. Take the risk!

Zie o.a.

- www.nfk.nl

- www.iknl.nl

- www.sickofsmoking.nl

-Risk and Temporal Changes of Heart Failure Among 5-Year Childhood Cancer Survivors: a DCOG-LATER Study. Feijen EAML, Font-Gonzalez A, Van der Pal HJH, Kok WEM, Geskus RB, Ronckers CM, Bresters D, van Dalen EC, van Dulmen-den Broeder E, van den Berg MH, van der Heiden-van der Loo M, van den Heuvel-Eibrink MM, van Leeuwen FE, Loonen JJ, Neggers SJCMM, Versluys ABB, Tissing WJE, Kremer LCM; DCOG‐LATER Study Group. J Am Heart Assoc. 2019 Jan 8;8(1):e009122. doi: 10.1161/JAHA.118.009122.

- Primary cervical screening with high risk human papillomavirus testing: observational study. Rebolj M, Rimmer J, Denton K, Tidy J, Mathews C, Ellis K, Smith J, Evans C, Giles T, Frew V, Tyler X, Sargent A, Parker J, Holbrook M, Hunt K, Tidbury P, Levine T, Smith D, Patnick J, Stubbs R, Moss S, Kitchener H. BMJ. 2019 Feb 6;364:l240. doi: 10.1136/bmj.l240.

-Physical problems, functional limitations, and preferences for physical therapist-guided exercise programs among Dutch patients with metastatic breast cancer: a mixed methods study. Ten Tusscher MR, Groen WG, Geleijn E, Sonke GS, Konings IR, Van der Vorst MJ, van Zweeden A, Aaronson NK, Stuiver MM. Support Care Cancer. 2019 Jan 4. doi: 10.1007/s00520-018-4619-x.